شرط ششم - آن كه از صحرانشينهائى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند ، وهر جا آب وخوراك براي خود وحشمشان پيدا كنند مىمانند ، وبعد از چندى بجاى ديگر مىروند وصحرانشينها در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند . ( مسأله 1314 ) اگر يكى از صحرانشينها براي پيدا كردن منزل وچراگاه حيواناتش سفر كند ، چنانچه با بنه ودستگاه باشد نماز را تمام بخواند ، والا چنانچه سفر أو هشت فرسخ باشد ، نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1315 ) اگر صحرانشين براي زيارة يا حج يا تجارت ومانند اينها مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند . شرط هفتم - آن كه شغل أو مسافرت نباشد ، بنابر اين شتردار وراننده وچوبدار وكشتيبان ومانند اينها . اگر چه براي بردن اثاثيه منزل خود مسافرت كنند ، بايد نماز را تمام بخوانند ، وملحق مىشود به كسى كه كأرش سفر است كسى كه كأرش در جاى ديگرى است كه مقدار معتد بهى از روزها را مثلا ما هي ده روز يا بيشتر به آنجا سفر نموده وبرمىگردد ، مانند كسى كه اقامتش در جائى است وكأرش در جاى ديگر از قبيل تجارت وتدريس . ( مسأله 1316 ) كسى كه شغلش در مسافرت است ، اگر براي كار ديگرى مثلا براي زيارة يا حج مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند ، ولى اگر مثلا شوفر اتومبيل خود را براي زيارة كرايه بدهد ، ودر ضمن خودش هم زيارة كند ، در هر حال بايد نماز را تمام بخواند . ( مسأله 1317 ) حمله دار يعنى كسى كه براي رساندن حاجيها به مكة مسافرت مىكند ، چنانچه شغلش مسافرت باشد ، بايد نماز را تمام بخواند واگر شغش مسافرت نباشد ، وفقط در أيام حج براي حمله‌دارى سفر مىكند ، احتياط واجب آنست كه بين نماز وشكسته جمع نمايد ، ولى چنانچه مدت سفر أو كم باشد ، مثل اين زمان كه سفر با هواپيما است ، بعيد نيست حكم كه وشكسته باشد . ( مسأله 1318 ) كسى كه شغل أو حمله‌دارى است وحاجيها را از راه